Karol Kossak. W kręgu rodzinnej tradycji
od
17.12.2014
do
15.02.2015

Jako gimnazjalista pobierał lekcje u Stanisława Kaczora Batowskiego i Zygmunta Rozwadowskiego. Studia malarskie rozpoczął w Wiedniu u Kazimierza Pochwalskiego, zaś ukończył na krakowskiej Akademii pod kierunkiem Ignacego Pieńkowskiego i Władysława Jarockiego. Kim jest twórca, którego biografia artystyczna rozpoczyna się od wymienienia tylu znakomitych mistrzów malarstwa polskiego? Karol Kossak – wnuk Juliusza, bratanek Wojciecha, stryjeczny brat Jerzego, ostatni przedstawiciel wielkiego artystycznego rodu.

Po dziadku i stryju odziedziczył talent malarski oraz słabość do koni, które „rysował od najmłodszych lat: z natury, z wyobraźni i z pamięci”. Jego uwagę przyciągały wszystkie rumaki: „robocze i wyścigowe, araby i hucuły, kuce, perszerony i chłopskie koniki”. Za ołówek chwytał, gdy była sposobność, aby szkicować je z natury: „na ulicach, targach, postojach dorożek, w stadninach i na pastwiskach”. „W domu, szpitalu, kawiarni – rysował z pamięci i z wyobraźni” – pisze o pasji Karola jego córka Teresa. O mierze talentu Kossaka świadczą jej słowa, iż „potrafił narysować konia kilkoma kreskami – zaczynając od kopyta, ogona, czy oka”.

„Kossak nieznany” – to tytuł monografii artysty pióra jego córki, Teresy. Takie określenie może niewątpliwie zadziwić niejednego kolekcjonera, gdyż na rynku antykwarycznym nazwisko Karola Kossaka jest dość znane. Sceny rodzajowe, najczęściej rozgrywające się w wiejskiej scenerii, przedstawienia koni, zaprzęgi, portrety jeźdźców i ułanów – wpisują się w jakże lubianą przez rodzimych kolekcjonerów tematykę. Malowane swobodnie, lekko, często z humorem, są cenione i coraz częściej poszukiwane przez wielbicieli tradycyjnego malarstwa.

Kulig
Kulig
Wesele krakowskie
Wesele krakowskie